Feeds:
Innlegg
Kommentarar

Posts Tagged ‘Sigli’

Dette er siste dag som ungdomsdelegat på afrikansk jord, så eg tenkte det var på sin plass med eit siste (kort) blogg-innlegg. Eg har opplevd utruleg mykje spanande sidan 13.september, då eg landa her i Nairobi. Difor sit eg no veldig takksam for at eg har fått denne sjansen og at eg valde å gripe han.

Noko av det som har gjort sterkast inntrykk er positiviteten og engasjementet, samt rekrutteringa, blant unge Røde Kors-frivillige her i Rwanda. Dette er absolutt noko me heime kan lære mykje av!

Den største utfordringa, slik eg ser det, er mangel på informasjon. Ungdom i Rwanda har få kanalar for å få vite om Røde Kors sine prinsipp, historie og aktivitetar. Også dette i sterk kontrast til Norge, der tilgangen på Internett er så godt som fullstendig, og ein på få sekund kan finne det meste ein lurer på. Her er informasjonsoverflod, heller enn manko, hovudutfordringa. Dessutan får me i Noreg bortimot kasta formell utdanning etter oss, noko som gjer at verdien av den nok forsvinn ut av syne for mange. Dette er forståeleg, men veldig synd, med tanke på kor verdifull den er, og kor mange unge som tørstar etter slike moglegheiter rundt om kring i verda.

Det var alt eg rakk å skrive no – og om 1 døgn er eg vonleg attende i Oslo. Mange gode gjensyn ventar, men minna herfrå vil nok skine lenge, både frå Røde Kors og frå gode vener eg har fått. Eg legg ved nokre eksempel under. Takk til alle som har fylgd bloggen min – eg vonar å treffe mange av dykk i sommar!

Alt godt,
Harald

Skuespel om Røde Kors sin rolle i væpna konflikter, på 8.mai-arrangementet vårt.

Skuespel om Røde Kors sin rolle i væpna konflikter, på 8.mai-arrangementet vårt.

Konsentrerte tilskodarar den same dagen - altså den Internasjonale Dagen for Røde Kors/Røde Halvmåne.

Konsentrerte tilskodarar den same dagen - altså den Internasjonale Dagen for Røde Kors/Røde Halvmåne.

Kvardag: bakpå ein moto, på veg til kontoret.

Kvardag: bakpå ein moto, på veg til kontoret.

Kurs i ikkjevaldeleg kommunikasjon. Arrangert av instruktørar opplærte av oss. Litt stolt :)

Kurs i ikkjevaldeleg kommunikasjon. Arrangert av instruktørar opplærte av oss. Litt stolt 🙂

Same kurs, denne gongen med annan metodikk

Same kurs, denne gongen med annan metodikk

Avskjedsfest for Laura, med Lilli og Carla frå Tyskland.

Avskjedsfest for Laura, med Lilli og Carla frå Tyskland.

Butare Crew: Harald, Vincent (Belgia), Sigri, Laura (Belgia)

Butare Crew: Harald, Vincent (Belgia), Sigri, Laura (Belgia)

Saman med frivillige, alle universitetsstudentar og hardtarbeidande frivillige!

Saman med frivillige, alle universitetsstudentar og hardtarbeidande frivillige!

Gåveoverrekking i Butare: president Edmond storkosar seg som utdelar.

Gåveoverrekking i Butare: president Edmond storkosar seg som utdelar.

Advertisements

Read Full Post »

Utveksling er sjølve kjernen i det å vere ungdomsdelegat. Me tolv Røde Kors-frivillige frå Noreg, Sudan, Rwanda og Nepal skal utveksle kunnskap, erfaringar og inspirasjon mellom våre heimland, igjennom å bidra med vår bakgrunn i det landet me er utplasserte. Like viktig, vel å merke, er det å få oppleve korleis Røde Kors sitt ungdomsarbeid fungerer i eit land forskjellig frå vårt eige, og å formidle desse opplevingane til ungdom i våre heimland. I det siste har me fått ei utvida utveksling som del av vårt opphald her, nemlig igjennom først å ha besøk av, og så å vere på besøk hos våre nye danske vener som er langtidsfrivillige i Uganda for Ungdommens Røde Kors.

Danskane (Ane, Louise, Christin, Christian) blir presentert for Røde Kors-gruppa på universitetet i Butare, i anledning valg av ny komité.

Danskane (Ane, Louise, Christin, Christian) blir presentert for Røde Kors-gruppa på universitetet i Butare, i anledning valg av ny komité.

Møte med Paul, kontaktpersonen vår (midten), og Wilson, Røde Kors sin ungdomspresident i Rwanda (til høgre).

Møte med Paul, kontaktpersonen vår (midten), og Wilson, Røde Kors sin ungdomspresident i Rwanda (til høgre).

Som ein parallell til det geografiske forholdet mellom Norge og Danmark, ligg Uganda rett nord for Rwanda og er ca. 10 gonger så stort. Som Rwanda, derimot, er også Uganda herja av konflikt på ein skala heilt ukjent for oss skandinavar. Det nordlege Uganda har i meir enn tjue år vore åstad for krigshandlingar mellom the Lord’s Resistance Army (Herrens motstandshær – LRA) og regjeringsstyrkar (UPDF). Resultatet er titusenar med døde, meir enn to millionar internt fordrevne (der nær halvparten er born under 15 år), samt vel 20.000 barn som har blitt tvinga til å bli barnesoldatar. Tvangsarbeid og sexslaveri er også skjebnen for alt for mange born.

Me fekk beskjed om å hoppe av bussen då me såg dette skiltet, ein times tid utanfor hovudstaden Kampala.

Me fekk beskjed om å hoppe av bussen då me såg dette skiltet, ein times tid utanfor hovudstaden Kampala.

Danske Ungdommens Røde Kors har samarbeidd med Uganda Røde Kors i over tjue år, så for oss som del av andre års samarbeid mellom Norge og Rwanda er det mykje å lære! Også i Uganda er fokuset på aktivitetar av og for unge. Kvart år reiser åtte ungdomsfrivillige frå Danmark til Uganda for fem månader, for å samarbeide med ’Task Force’-grupper beståande av ugandiske ungdomsleiarar, om å trene opp ungdom i såkalla Life Planning Skills (livsplanleggingsferdigheiter – LPS – meir om det under). To danske langtidsfrivillige er i Uganda i sju månader, og samarbeider med 4 overordna ungdomsleiarar frå Uganda i å trene opp ’Task Force’-grupper, halde leiarkurs, og evaluere programmet.

Eg mellom Brendah (til venstre) og Ane (til høgre) - Røde Kors Ungdom frå Uganda, Rwanda/Noreg og Danmark i skjøn foreining.

Eg mellom Brendah (til venstre) og Ane (til høgre) - Røde Kors Ungdom frå Uganda, Rwanda/Noreg og Danmark i skjøn foreining. Foto: Sigri Stokke Nilsen.

Det er desse to noverande langtidsfriviljuge, Ane og Christian, som me har blitt kjent med den siste månaden, saman med Louise og Christin, som er i Uganda for å utvikle eit tilleggsprosjekt av LPS, spesifikt retta mot å hjelpe ungdom i eit samfunn prega av vald til å planlegge ei framtid. Igjennom danskane fekk me også møte og bli kjent med Brendah og Samuel, ugandiske ungdomsleiarar som gjer ein super innsats i å lære opp andre.

Louise og Samuel - utanfor kontoret til Apac Red Cross Branch i nordre Uganda.

Louise og Samuel - utanfor kontoret til Apac Red Cross Branch i nordre Uganda.

Hovudfokuset til Ungdommens Røde Kors i Uganda er basert på ynskjet til Uganda Røde Kors om å ha eit konkret prosjekt som direkte henvender seg til ungdom og deira livssituasjon. Dette gjer dei no igjennom det afrikansk/amerikansk-utvikla konseptet Life Planning Skills. Dette er ei samling av 12 undervisingsbolkar, der ungdom lærer opp ungdom i fylgjande tema:

1 Personlege verdiar, familieverdiar og samfunnsverdiar
2 Kommunikasjon
3 Pubertet
4 Seksualitet
5 Skadelege tradisjonelle praksisar (som til dømes omskjæring av jenter)
6 Kjønnsroller og likestilling
7 Forhold/relasjonar
8 Tenåringsgraviditet
9 Seksuelt overførbare sjukdomar
10 HIV og Aids
11 Rusmisbruk, inkludert narkotika og alkohol
12 Å planlegge framtida

LPS-undervisning i Lowero, utført av Brendah for ein lokal gruppe Task Force-medlemmer som snart skal ut og instruere ungdom på sin skule.

LPS-undervisning i Lowero, utført av Brendah for ein lokal gruppe Task Force-medlemmer som snart skal ut og instruere ungdom på sin skule.

Prosjektet Louise og Christin jobbar med handlar både om å lindre og minske mentale lidingar konflikten kan ha påført ungdom, og om det å førebyggje og handtere nye konfliktar igjennom fokus på forskjellige måtar å handle og kommunisere i konfliktsituasjonar.

Dramatiske scener då ei ungdomsgruppe i Apac utfører eit rollespel om landsbykonflikt.

Dramatiske scener då ei ungdomsgruppe i Apac utfører eit rollespel om landsbykonflikt.

Dette prosjektet har mange fellestrekk med vår workshop om ikkje-valdeleg kommunikasjon og mekling som eg heldt med Gatemeklings-metodikk her i Rwanda i januar. Å sjå korleis det nye opplegge fungerte i praksis i Uganda gav både nye idéar og inspirasjon til å halde fram med dette arbeidet i Rwanda.

Den skal tidleg krøkast...

Den skal tidleg krøkast...

Nysgjerrige tilskodarar til kva dei eldre ungdomane held på med.

Nysgjerrige tilskodarar til kva dei eldre ungdomane held på med.

Louise gjev feedback.

Louise gjev feedback.

LPS-undervising med fokus på konflikt og kommunikasjon - for anledninga innandørs.

LPS-undervising med fokus på konflikt og kommunikasjon - for anledninga innandørs.

Opplegget vart nøye observert både innanfrå og utanfrå lokalet.

Opplegget vart nøye observert både innanfrå og utanfrå lokalet.

Alt i alt var det veldig spanande å sjå det gode arbeidet gjort i Uganda av dyktige frivillige, både frå Danmark og Uganda. Ikkje minst var det godt å sjå kor stort ansvar lokal ungdom tok for å spreie kunnskap og gode haldningar til andre unge i sine lokalmiljø. Det var også interessant å oppleve ein ganske anna tilnærming til samarbeidet enn det me har i Rwanda, ved at det i Uganda er eit såpass konkret og kontinuerleg prosjekt som LPS. Vonleg kan desse lærdomane bli med på å vidareutvikle vårt eige ungdomsdelegatprogram og slik sett føre noko godt med seg for Røde Kors og trengande i Rwanda i framtida.

Sigri poserer saman med ansatte og frivillige i Apac Branch Red Cross.

Sigri poserer saman med ansatte og frivillige i Apac Branch Red Cross.

Gulu by night - fram til 2007 skjedde det mange LRA-angrep i denne byen i nordlege Uganda - men no kunne me sjekke ut nattelivet utan problem.

Gulu by night - fram til 2007 skjedde det mange LRA-angrep i denne byen i nordlege Uganda - men no kunne me sjekke ut nattelivet utan problem.

Read Full Post »

Endeleg har me fått oss det ein kan kalle for ein heim. Me ankom Butare i sørlege Rwanda på søndag, og drog direkte til leiligheita/det vesle huset som me skal bu i fram til juni (ikkje 15 kvadratmeter-lite som det eg hadde i Cape Town, men ellers ganske likt faktisk). Det var ein stor lettelse å få komme seg dit, og byrje pakke ut bagasjen vår meir ’for godt’ enn tidlegare, når me gjerne har reist frå rom til rom på diverse hotell og gjesteleilighetene til Rwanda Røde Kors i Kigali.

Herlegdomen sjølv - altså i midten, utan balkong. Kan komme til å bli kjent som Festung Norwegen.

Herlegdomen sjølv-altså i midten, utan balkong. Kan komme til å bli kjent som Festung Norwegen.


Det å ha ein base å ha som vår eigen (og berre vår), har faktisk ganske mykje å seie, og for både meg og særleg Aurora (eller Sigri, som dei fleste andre kallar henne) har det vore ei stund sidan me hadde ein meir permanent heim etter studia. Difor kjenst det kanskje ekstra godt å vere på plass no.
Snapshot av mitt kjære rom - for øyeblikket i kaste-ting-utover-for-å-pakke-til-Kigali-modus. Foreløpig med myggnetting som einaste dekorasjon.

Snapshot av mitt kjære rom - for øyeblikket i kaste-ting-utover-for-å-pakke-til-Kigali-modus. Foreløpig med myggnetting som einaste dekorasjon.


I tilknyting til det å ha ein heim er også det å ha større kontroll over eiga tid ei stor forandring frå den første månaden. I Kigali og på reise rundt i Rwanda og naboland har me blitt veldig godt teke vare på av folk som vil oss alt vel. Men samtidig har det vore ein viss ufrihet over det heile, i og med at me aldri har hatt mykje kontroll over dagane våre. Dette er ein annan faktor til at me no i vår nye heim kan etablere våre eigne rutiner, som kjenst veldig godt, enten det er snakk om det å kunne tilberede eigen mat, etablere treningsvanar eller å ha større fridom sosialt på kveldstid (har truffe ei handfull belgiarar her som me har ete middagar og spela brettspel med-veldig trivelig!). Også veldig greit når ein kan komme seg kvar som helst i byen på moto-taxi for 4-5 kroner.
Kjent og kjær rundkøyring med utsikt over Kigali (mot nasjonalstadion). I forgrunnen kjent og kjær moto (sjølv om me berre har lov å køyre dei i Butare).

Kjent og kjær rundkøyring med utsikt over Kigali (mot nasjonalstadion). I forgrunnen kjent og kjær moto (sjølv om me berre har lov å køyre dei i Butare).


I det eg skal poste dette innlegget sit me på det som rakk å bli vår stam-(Internett)café i Kigali. Og jammen har den ikkje rukke å bli litt heim den au, i likhet med byen sjølv, noko eg merka då Volcano-bussen frå Butare snegla seg opp den siste bakken opp til rundkøyringa i sentrum – trass i pøsregnet og tordenskrallet som starta i øyeblikket me gjekk av bussen. Eller kanskje nettopp derfor.
Bourbon cafe. Utan regn for ein gongs skuld, med kveldsstemning, og med Internett som funkar. Då kan ein ikkje klage.

Bourbon cafe. Utan regn for ein gongs skuld, med kveldsstemning, og med Internett som funkar. Då kan ein ikkje klage.

Read Full Post »